تهیه شده توسط دکتر مجید نیمروزی-عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی شیراز 

 
طب اسلامي در سير تكاملي خود توسط پزشكان مختلف دچار تغييرات و تحولات فراوان گرديده است. تاريخ طب در ايران نيز پس از اسلام
 
همراه طب اسلامي به روند خود ادامه داد و پزشكان نام آوري را به جهان هستي معرفي نمود. يكي از اين بزرگان «حكيم عمادالدين محمود بن
 
مسعود شيرازي
» از مشهورترين طبيبان بزرگ و برجسته ي ايران در دوره ي صفويه و پزشك دربار شاه طهماسب است. مقاله ي حاضر پس 
 
ازمقدمه اي كوتاه در تاريخ پزشكي تا دوران نويسنده، به معرفي و بررسي شخصيت علمي عمادالدين محمود شيرازي مي پردازد و با تقسيم آثار

وي به داروسازي و پزشكي، آثار او را معرفي مي نمايد. آثار به جا مانده از عمادالدين محمود شيرازي در زمينه ي پزشكي و داروسازي نشان
 
دهنده ي تلاش هاي ارزنده ي وي در تشخيص درمان بيماري هايي چون آتشك، افيونيه، پادزهر، بيخ چيني و... است. البته بخش عمده ي

آثار اين دانشمند به داروشناسي اختصاص دارد. مهم ترين اثر عمادالدين در پزشكي، شرح بيماري «آتشك» است كه در همان ايام به ايران راه يافته بود.
 
از آثار ارزشمند او در حوزه ي داروشناسي، نگارش نخستين رساله ي فارسي است كه به طور كامل به سنگ بزوار (پادزهر) اختصاص دارد.....
                                                                                                                       ادامه مطلب
 
تاریخ آخرین بروزرسانی   :  1395-2-13 1:20        برو بالای صفحه نسخه قابل چاپ